Ostrvo Severni Sentinel ~ misterija ostrva koje NIKADA nećete obići!

Tamara Vidakovic
0

U slučaju da ste pasionirani avanturista i putoholičar, možda ste i čuli za ostrvo Severni Sentinel. Međutim, ako niste putovali van okvira Evrope, ili niste ljubitelj istraživanja egzotičnih destinacija, možda vam je ovo ime promaklo. Čak i da ste zainteresovani za kartu sveta, a ipak niste dišli u dodir sa ovim neobičnim imenom, ni to ne čudi. Misterija ovog ostrva ne jenjava još od njegovog otkrivanja. Zbog čega je Severni Sentinel toliko interesantan, pogledajte u nastavku!

Ostrvo Severni Sentinel: geografski položaj I istorija

Severni Sentinel je teritorija koja pripada grupi poznatijoj pod nazivom Andamanska ostrva. Andamanski arhipelag predstavljaja skup od oko 580 ostrva, od kojih je nekoliko desetina nenaseljeno. Pozicioniran je u Bengalskom zalivu i njegova teritorija zvanično pripada Indiji. Međutim, kao što možete videti na mapi, pozicija Severnog Sentinela je izuzetno specifična: čak iako pripada ,,grupi“ ostrva, ona su međusobno udaljena stotinama kilometara. To doprinosi izuzetnoj izolovanosti stanovnika ovih ostrva, kako od kopnenog dela Indije, tako i od međusobnih kontakata.

ostrvo
Strelica pokazuje tačnu lokaciju ostrva u odnosu na kopneni deo Indije. Skoro neupadljivo, zar ne?
Severni Sentinel u odnosu na Andamanska ostrva

Istorijski gledano, Andamanska ostrva (a sa njima i Severni Sentinel) se pominju još prilikom plovidbe istraživačkih brodova Marka Pola. (1254 — 1324). Nakon kolonizacije Indije i drugih, njoj bliskih, delova sveta, postala je ustaljena praksa naseljavanja ruralnih područja. Kolone kažnjenika-osuđenika na doživotnu robiju, robijaša koji su opasni po okolinu itd, slate su na nenaseljena ostrva i ostavljane da tu uspostave nova sela i gradove. Jedan od takvih poduhvata se danas zove Australija. Ovo se smatralo idealnom kaznom: ostrva su udaljena od civilizacije, ne postoji mogućnost bega, vlade bi pokazale svoju ,,milost“ ostavljajući kažnjenike u životu, a, istovremeno se saznaje i specifičnost geografskog područja na koje su poslati.

Međutim, Andamanska ostrva nisu bila tako lako pokorena. Naime, ono što vlada nije mogla da kontroliše je haranje visokozaraznih bolesti, koje su ubrzo pokosile robijaše. Oni koji nisu umrli od bolesti su bili zarobljeni i ubijani od strane domorodaca.

Sami Severni Sentinel se pominje kao prostor u kom je uočena vatra u spisima Marka Pola. Nakon toga, svaki pokušaj stupanja u kontakt sa domorocima na ovom ostrvu površine 72 km2 prolazi kobno po osvajače: domoroci agresivno reaguju na svaki pristup.

Sentinelci i stranci: izolacija najvišeg stepena

Šta ovo ostrvo čini specifičnim? Ono što ga obeležava je potpuna izolovanost. Naime, na svetu postoje mesta koja su iz određenih političkih/verskih razloga izolovana od očiju javnosti. Takođe, postoje prestižna mesta na koja mogu stupiti samo članovi kraljevskih porodica ili porodica koje su zaslužne. Međutim, na Severni Sentinel ne može da stupi niko. Za ovakav ishod postoji više faktora, a jedan od njih ne nekoliko neuspelih pokušaja u prošlosti.

Oko ostrva nema luka, ne postoji prilaz niti je omogućeno pristajanje bilo kog plovila. Ne zna se koliko ljudi živi na ostrvu, ali se po njegovim minijaturnim proporcijama procenjuje da može da ponese do 400 ljudi. Moderno doba je donelo i moderni pristup analizi geografskih područja dronovi i sateliti natkriljuju ovo područje. Međutim, i u ovom slučaju je priroda bila jača: iako je male površine, ostrvo je pokriveno gustim krošnjama prašume, koja apsolutno štiti sve ono što se ispod drveća nalazi. Ni najbolja tehnologija ne može da priđe Severnom Sentinelu.

Jedina čistina na ostrvu, prsten koji čini nekoliko povezanih peščanih plaža, ne otkriva apsolutno ništa o ovom plemenu. Na njima nema nikakvih religijskih obeležja, nema ostataka niti tragova, nema ni naznake infrastrukture. Sve što imaju, Sentinelci kriju pod krošnjama prašume.

ostrvo

Primrose i Niniva

ostrvo
Olupina broda Primrose

Istorija ovog ostrva beleži dva slučajna brodoloma u nepostrednom okruženju ove teritorije. Nepristupačnost terena i nemir mora je 1867. godine nasukao brod ,,Niniva“ na obale Severnog Sentinela. Posadu je spasila neposredna blizina Kraljevske mornarice koja ih je evakuisala: agresivni domoroci su se okupljali i bili su spremni da brane ostrvo.

Sličan događaj se desio ceo vek kasnije, 1981. kada je ,,Primrose“, nakon nevremena, nasukana na obali ostrva. Kapetan je oglasio opasnost kada je, nekoliko dana nakon boravka na obali, primetio da se pleme naoružava i kreće ka posadi. Posadu je spasila odluka kapetana da, prilikom nasukanja, ne izlaze na obalu. Olupina broda ,,Primrose“ se može videti na satelitskim snimcima.

Indija i Severni Sentinel: ostrvo Prvih Ljudi

Smatra se da visoki stepen izolacije, kao i nerazvijenost koja vlada na ostrvu, svrstavaju Sentinelce u jedno od prvih 6 plemena koja su nastala u Aziji. Naučnici misle da su ljudi koji naseljavaju ruralne sredine Andamanskih ostrva na toj teritoriji oko 60,000 godina. Zbog toga su sva izolovana plemena (posebno Sentinelci, jer su najizolovaniji) u posebnim vladinim programima zaštite.

Država je pokušala da, u nekoliko navrata, stupi u kontakt sa domorocima. Prvi pokušaj je zabeležen 1858, kada su oružane snage upale na teritoriju ostrva. Čim vide da se više ljudi približava ostrvu, Sentinelci se povuku u krošnje drveća, te danima odbijaju kontakt sa okupatorom, posmatrajući ih i spremajući napad. 1858. godine su okupatori uspeli da kidnapuju par sa 4 deteta, jer su roditelji bili u nemogućnosti da se kreću. Ideja je bila da ih pposmatraju neko vreme, a potom ih vrate na ostrvo uz mnogo darova. Računalo se na to da će domoroci uvideti dobru nameru osvajača. Međutim, sa napuštanjem ostrva i izlaganjem nepoznatoj okolini, oba roditelja su umrla u kratkom periodu. Oboleli su od virusa koji su za izolovan narod pogubni, a za one koji su u stalnom socijalnom kontaktu-ne. Kada su vraćena na ostrvo, deca su pobegla, a darovi su zakopani na obali. Nikada više nisu viđeni.

Tek tada se počelo razmišljati o biološkim i genetskim sklonostima ovih ljudi, metaboličkim procesima i životnim navikama koje imaju. Svest o tome da, sa socijalizacijom, mogu doći i bolesti i pošasti na koje Sentinelci nisu prilagođeni, dovodi do još samo 2 pokušaja u istoriji da Indija socijalizuje Sentinel. Jedan je završio opštom pobunom, kada je ekipu Nacionalne geografije pleme napalo strelama, a drugi, opet pokušaj darivanja, je završio čak i približavanjem žiteljima ostrva.

Oni koji su radoznalost platili životom

Sredinom 1990, vlada odlučuje da obustavi istraživanje ostrva i donosi odluku da se domoroci puste da žive, bez ikakvih akcija u cilju njihove socijalizacije. Prilazak ostrvu u radijusu od 10km je zabranjeno zakonom, a za snimanje dronom su potrebne posebne dozvole, da se stanovnici ne bi uznemirili.

2006. godine su dva ribara spustila sidro da bi ilegalno lovila ribu u blizini ostrva. Nakon što su se napili i zaspali, plima ih je nasukala na obalu ostrva. Ubijeni su iste noći, a ekipa koja je došla po njihova tela je napadnuta strelama. Tela nikada nisu vraćena porodicama.

2018. je mladi misionar američkog porekla Džon Alen Čau krenuo u misiju pokrštavanja Sentinelaca. Danima je pokušavao da stupi u kontakt sa njima. Poslednji put živog ga je video ribar koji ga je prevezao do ostrva. Kasnije je svedočio da je Džonovo telo razvlačeno po plaži i zakopano. Indijska vlada je u nekoliko navrata pokušavala da telo vrati porodici, ali bez uspeha.

ostrvo
Fotografija nastala 2004. Sentinelac cilja helikopter.

Da li mislite da su Sentinelci opasni ili da ih treba ostaviti na miru? Jedno je sigurno-nikada ga nećemo videti izbliza!

Komentari

Odgovori

Vaša email adresa neće biti objavljena.

Tamara Vidakovic
29/06/2021
0
komentara